illwriteuapoem

De vrouw kijkt mij aan
Ze vraagt een plekje
Of ik op wil staan?

Ze heeft gelopen
En wil nu zitten
Of ik dat begrijp

Ik begrijp haar wel
Maar zij begrijpt niet
dat ik niet op sta

Mijn plek is mijn plaats
Voor haar is geen plek
Opschuiven kan niet

Ik zie meer verwarring
Ik hoor een wild verwijt
Maar weg gaan doet zij niet

Opeens wringt zij zich er tussen
mijn plaats, nu een gedeelde plaats
Samen ongemak op één plek

Ik wenk daarom vlug de barman
Vertel over ‘ons’ ongemak
Hij knikt met veel begrip naar mij

De vrouw is hier niet op haar plek
Voor haar geen bourgondisch genot
De tent is stampend vol, full stop

Maar ik begrijp haar wel
Zij wil hier ook horen
Genieten van mijn wijn

Met echt gezelschap
Voor maar heel even
Een normaal mens zijn

++++++++

person(s) of inspiration: voor mij was zij misschien een ongewenste gaste, maar ze zorgt samen met het buitengewone sympathieke personeel van een goed etablishement in Amsterdam, wel voor inspiratie

place of inspiration: The Lobby, Hotel V, Amsterdam, probeer de toetjes, een buitengewone aanrader

sorry, Wednesday it is….

Tijd kun je niet verknippen

Alleen opdelen in stukken

Voordat ik je lief had

Tijdens dat ik je lief had

Nadat ik je lief had

Allemaal achteraf

Wat zou tijd mooi zijn

als het terug kon groeien

Net als haar

Eindeloos, onverstoorbaar

Aangroeien tot een nieuw verhaal

om opnieuw te modelleren

Waarin verknipte relaties

Het wederom mogen proberen

Vanaf het begin

plaats nemen in de kappersstoel

Vriendelijk een afspraak maken

over hoe het eruit gaat zien

Samen naar de wasbak lopen

Een kleine hoofdmassage

voor het vertrouwen

in de beweging van de schaar

die geslepen haar werk zal doen

Overgave is de enige optie

Het eindresultaat samen bekijken

in een spiegel zonder kritiek

Voor beiden reflecteert

danst zelfs, fluweel zacht haar

De tijd staat even stil

en dan, lachen wij weer naar elkaar

+++++++++++

person of inspiration: degene die altijd uitstekend mijn haren knipt en meer dan een gezellig gesprek voert. De tijd zal je helpen.

place of inspiration: een van de vele Kinki kapper locaties

Dankzij haar waait een boom met alle winden mee
Dankzij haar begint een bries, die eindigt in storm
Dankzij haar krijgt de herfst de kleur van hete thee
Dankzij haar heeft het bos zijn waarachtige vorm

Haar technieken zijn meesterlijk en gracieus
Oog in oog met de deze bron van esthetiek
adem ik nog dieper in door mijn kromme neus
Voel de zuurstof high en word nimmer meer echt ziek

Maar waarom voel ik nu ondraagbaar hartezeer
Háár blad reflecteert mijn onvoorstelbare pijn
Wuift naar mij, meelijwekkend en ergerlijk traag

Ik blijf achter met loze verlangens naar meer
Oh, liefde, oh moeder waar zou zij nu toch zijn
mijn gecertificeerde bladchoreograaf?

+++++++

persons of inspiration: Bomen tot leven wekken, de magie van echt vermaak, dank jullie wel At World’s End voor jullie formidabel museum (en helaas niet meer te bezichtigen voor degenen die nu nieuwsgierig zijn, maar hopelijk gaan ze in reprise?)

place of inspiration: Museum Revise, Into the great wide open, Vlieland

Trappend ga je over straat

Rug recht, fiets vooruit

Vind jij jouw weg

In het laaglandse leven

Ooit begonnen in Casablanca

Versmolten met liefde uit Agadir

Thuis was daar, in de zon, achter de berg

Op het zand, aan het strand

Dromen van een groener land

Waar de toekomst dichterbij is

Voor de nieuwe generatie

Drie zonen uit liefdevolle verbintenis

Elk met een eigen talent

Van rekenen tot Franse taal

Voor hen is thuis is nu hier, in de regen

Op het zand, aan het strand

Misschien zal de één studeren

Dichtbij de Champs Elysée

De ander uitvinden

Hoe we langer zullen leven

Het goud aan hun voeten

Is al bijna uit het zand gezeefd

Ze hoeven het alleen maar

op te rapen als dankbaar gebaar

Voor het uitkomen van de droom

tussen Casablanca en Agadir

Van een leven in de woestijn

naar een leven, in de stralende regen, hier

Person of inspiration: Een Nederlands gezin met Marokkaanse roots was op weg naar vakantie, 2 lieve ouders en 3 prachtige zonen die met mij graag hun stroopwafels en chocolade deelden

Place of inspiration: Vlucht Amsterdam – Lissabon

Pakman!
Dat klinkt zo lekker
Zegt veel over wat hij allemaal niet kan
In driedelig kobalt blauw
hangen in een goot
mijmeren over de dood
Zonder enig doel overgeven
aan het moment
Zwerven over straat
eindbestemming onbekend

Pakman!
Het moet gezegd worden
Kleedt zich beter dan de gemiddelde vent
In driedelig gestreept bruin
straalt hij uit: ik weet
meer dan elke andere proleet
Is dit de essentie van zijn wezen
op dit moment
Of enkel een dekmantel
voor een anarchistisch leven?

Pakman!
Rolt makkelijk over de tong
Kiest woorden met zorg uit
In driedelig geblokt groen
observeert hij met stuurse blik
de telefoon, het raam, maar niet wie tegenover zit
Of is dit enkel schone schijn
van het moment
En vraagt hij zich vertwijfeld af
Waarom? waarom! Moeten anderen zo onverzorgd zijn

++++++

Person of inspiration: Zo af en toe deel je een perron, een trein, of het ontsleutelen van een fiets, maar hij valt altijd op, met gepoetste moccasins en een mooi pak. Wie hij verder echt is? Geen idee, maar bedankt voor de inspiratie!

Place of inspiration: traject Amsterdam Sloterdijk – Den Haag

Dat is het dan
Thé Lau gaat dood

Het was één van mijn eerste cassette bandjes
Nederlandstalig, mijn broer, mijn held
Snapte het niet, samen deelden we de liefde
Voor Nirvana, Pearl Jam, Jimi Hendrix
Gitaar helden, zoals hij ook gitaar speelde
Terwijl de kat zijn klauwen in zijn been jaste
Omdat zijn Marshall buizen teveel geluid produceerden

Maar ik, ik hield van Thé
Ik hield van die schurende stem
En die Nederlandse teksten, die Nederlandse rock
Ze sleepten me door mijn eigen puberale verlangens
Naar normaal zijn, zoals elke adolescent de weg kwijt raakt
In de afslag die je tussen kind en volwassen zijn moet nemen

‘Open, open, open moet het zijn’
Alles om mijn heen was open
Maar voelde gesloten
‘Iedereen is van de wereld’
Maar waarom was ik in die wereld alleen?
‘Dit is voor de misfits die je her en der ziet staan’
Dus ik luisterde, ik zong en bad
En tikte liefdevol mee met de overgangen van ‘open’ naar ‘zuster’
‘Dus de klok tikt, tikt mijn uren weg’
En ik dreef weg op de muziek

Wachtend op mijn eigen vertrek naar de wereld
Van verder dan de dijk met groene weiden
Waar iedereen van de wereld was
Waar de stem van Thé
‘ik voel de warmte van je blik
In ons kleine koninkrijk
Onder aan de dijk’
Mij zou brengen naar
Waar ik wilde wezen
Waar ik wilde zijn

Bedankt Thé, het is me gelukt
‘het zit erin, het komt eraan’
‘het wil niet wachten, het wil bestaan’

++++++++

person of inspiration: ik heb het grijs gedraaid, ‘Open’ van The Scene, een zanger voor mij toen, nu vooral een geweldig dichter, woordkunstenaar, taal liefhebber, waar ik toen en nu inpiratie uit zal blijven halen

place of inspiration: gewoon thuis op de bank, en elk ander plekje op deze aardkloot waar ik opnieuw naar zijn muziek luister of teksten van hem lees

I see flip flop fashion
In a country hot and humid
Toes carefully maintained
With or without polish

I see tanakha cheeks
In a country full of mystery
Secrets of people never heard off
With or without a voice

I see women and men in this room
In a country kind and gentle
Speaking up for those
With or without power

I see flip flop fashion
In a country full of history
Or is it her story?
With or without golden feet

+++++++
Person of inspiration: The Lady as she is called in Myanmar is an inspiration for many, but there are more woman like the Lady, that equally deserve her respect. This was written for one of these woman.

Place of inspiration: Yangon, Myanmar

It always happens on the first day
the gift of no expectation, no experience

to let the rain fall in advance
or the sunshine raise your spirit

it’s the flow of gentle events unfolding
the cat in the chair, curling up to play

the sea engulfing your body with the taste of dried salt
or the music read by the poet

giving back the rhythm and rhyme of life
in all its imperfection

++++++++

Place of inspiration: Maputo is just one of those places where you need to stare at the moon once, or twice or maybe even more